19-26 Ocak günlerini içeren hafta, “Adalet ve Demokrasi Haftası” olarak çeşitli etkinliklerle katledilen aydın, yazar, düşünür ve gazetecilerimizi anıyoruz.
1946’da Sabahattin Ali’den başlayan Hrant Dink’le devam eden siyasi cinayetlerin önünde-arkasında, sağında-solunda kimler var? Ne yazık ki, henüz bulunup ortaya çıkarılamadı! Çıkarılamadı, çıkarılmak istenmiyor.
Uzun yıllar süren soruşturma-kovuşturmalarla kamu vicdanını piyonlarla aldatıyorlar.
Bunun tipik en son örneği Hrant Dink davasında apaçık ortaya çıktı. Hrant Dink’in katledilişinin örgüt suçu olmadığı, milli duyguları kabarmış bir-iki gencin Trabzon’dan kalkarak İstanbul’da Hrant’ı katletmişler ve sonrada otobüsle Trabzon’a dönerken güya yakalandıkları Samsun’da karakolda Türk bayrağıyla resim çektirdikten sonra gözetim altına alınmışlar. Sonra bildiğimiz beylik laflar. Gerekli kavuşturma-soruşturma yapılmaktadır. Olayın selameti açısından gizlilik kararı alınmıştır. Vs. vs.
Olayın arkasındaki güç ve güçlerin tam ortaya çıkarılacağı, perde aralanacağı sırada birden bir karanlık iniyor, zifiri karanlık oluyor her taraf, her şey kayboluyor, kaybettiriliyor.
Eğer Hrant Dink cinayetinin arkasındaki eli kanlı güçler ortaya çıkarılırsa, diğer siyasi cinayetler içinde önemli mesafeler alınmış olur. İşte burada iktidar sahipleri, hükümet ve bürokrasi, emniyet ve istihbarat güçleri, Başbakan ve İçişleri Bakanı, yetkilerini, cinayetlerin çözümü için açıkça ortaya koymalıdır.
Uğur Mumcu’dan Abdi İpekçi’ye, Sabahattin Ali’den Musa Anter’e, Bahriye Üçok’tan Ahmet Taner Kışlalı’ya, Turan Dursun’dan Onat Kutlar’a… Maraş olaylarından 1 Mayıs 1977 katliamına, Kemal Türklerden Sivas Madımak’a kadar neden insanlarımız katledildi?
Bu katledilen insanlarımızın belirgin özellikleri; demokrasiden, barıştan, dostluktan, dayanışmadan, kardeşçe yaşamadan, eşitlikten, insan haklarından yana olmaları, toplumu doğru bilgilendirmesi için toplumun ortak değerleri etrafında çağdaş, laik, demokratik bir yaşam için mücadele ettikleri için katledildiler.
Sömürüye, yolsuzluklara, haksızlıklara, tahakküme, din sömürüsüne, ulusal ve uluslararası çıkar şebekelerine, ülkenin kaynaklarının peşkeş çekilmesine karşı oldukları, her türlü terör olaylarına ve terör örgütlerine “hayır” dedikleri için ne yazık ki, katledildiler!
Bu insanlar, ülkemizin ortak hafızasının, ortak siyasal bilincimiz için çok önemliydiler ve önemlidirler. Ortak yaşam haklarını genişleten, aydınlamadan yana oldukları için katlettiler.
Düşündükleri için, yanlışlara karşı dimdik durabildikleri, her türlü baskıyı göğüsledikleri, tehdide boyun eğmedikleri, yeşil dolarla yüklü maaşlarla iktidarların alt çeneleri olmadıkları için katledildiler!
Uğur Mumcu’nun haykırışlarıyla…
“Vurulduk ey halkım, unutma bizi…”