Zonguldak tarihinde 'Şubat' ayı

(1915-1968)

01 Şubat 1915: Zonguldak Kaymakamlığı’na H.Kemal atandı.

07 Şubat 1915: Zonguldak Kaymakamlığı’na İbrahim Hakkı atandı.

Şubat 1920: 10’uncu Tümen Kumandanı Kemalettin Sami’den Mustafa Kemal’e telgraf;

“Zonguldak’ta 1 tabur Fransız askeri var.”

13 Şubat 1922: Büyük Millet Meclisi (BMM) kürsüsünden konuşan Vehbi Bey (Balıkesir Mebusu) “... Zonguldak dahil, bölge halkı açlıktan feryat ediyor...” dedi.

13 Şubat 1922: BMM kürsüsünden konuşan bir mebus; “Zonguldak Limanı’na dışarıdan

ithal edilecek olan buğday unundan düşük gümrük vergisi alınacak, ama yine

pahalı satılacak. Zonguldak’ta un ithalatçısı Behçet Bey, bu konuda buradaki

adamları vasıtasıyla BMM’den çıkacak olan yasayı takip ediyor” dedi.

Şubat 1922: Zonguldak’ta 1 çuval buğday unu 750 Kuruş. Kazmacı yevmiyesi 80 Kuruş.  Amele yevmiyesi 60 Kuruş. 1 kiloluk ekmek 20 Kuruş. 1 kilo un 15 Kuruş.

17 Şubat 1923: İzmir İktisat Kongresi’ne Zonguldak’tan Bekir Sıtkı (Madenci), Mesut Bey (Madenci), Ahmetzade Ali Efendi (Madenci), Müftüzade İbrahim (Tüccar), Ahmet Çavuş (Ocak Şefi) ,Osman Nuri (Makinist) katıldı.

26 Şubat 1940: Zonguldak ve çevre yerleşim birimlerinde (ilçe, kaza, nahiye, köy) ikamet edenlere; 26 Ocak 1940 tarihinde çıkarılan 3780 sayılı yasaya dayanılarak, çıkarılan 2/12899 sayılı kararnameyle ocaklarda mecburi (zorunlu) çalışmaları için kanunla hüküm getirildi. (2’nci Mükellefiyet)

01 Şubat 1946: Okuma-yazma bilmeyen maden işçileri için EKİ, “Okuma Yazma Kursları” açtı. Bu kurslarda işçilere; okuma-yazma, teknik iş öğütleri, yurttaşlık bilgisi ve matematik dersleri veriliyordu. Derslere girmeyen işçilere yevmiye cezası kesiliyordu. İşçiler, bu derslere köylerden 25-30 kişi toplanıp EKİ’nin kasalı yük kamyonlarıyla getiriliyordu. 3 vardiya olan dershanelere her vardiya 40 işçi, 3 vardiyada 120 işçi derse giriyordu ve kurslar 3 aylıktı, yılda 4 dönem ders veriliyordu. Kömür havzası genelinde 20 dershane vardı ve 3 vardiyada 2 bin işçi ders görüyordu. Yılda 8 bin işçinin okuma-yazma öğrendiği bu kurslara 3 yılda 24 bin işçi katıldı.

20 Şubat 1947: Sendikalar Kanunu, TBMM’ye sunuldu. İşçilere yasal sendika kurma

hakkı tanındı.

19 Şubat 1956: Cumhurbaşkanı Celal Bayar, Zonguldak Maden İşçileri Sendikası’nın (ZMİS) davetlisi olarak Zonguldak’a geldi. Sendika, akşam Deniz Kulübü’nde Celal Bayar onuruna yemek verdi.

15 Şubat 1959: Asgari Ücret Tespit Komisyonu’nun aldığı kararları Çalışma Müdürlüğü işveren tarafına bildirdiği halde, işveren EKİ, alınan bu kararlara itiraz edip uygulama safhasına koymayınca, Çalışma Komisyonu temsilcileri olan Ömer Karahasan ve Sendika 2’nci Başkanı Mehmet Alpdündar, Ankara’da Sanayi Bakanı ve aynı zamanda Zonguldak Milletvekili olan Sebati Ataman ile ikinci defa görüşmeye gitti. Ama bir sonuç alınamayınca, Komisyon Üyesi Mehmet Alpdündar, bir basın toplantısı düzenledi. Alpdündar’ın bu toplantıda, “Grev yasaktır, fakat üretimi düşürmek yasak değildir” sözleri işçi kesimi ve taraftarları arasında çok büyük ilgi ile karşılanırken, işveren tarafından tepki ile karşılandı. Sanayi Bakanı Sebati Ataman, özellikle basın yoluyla ZMİS yönetimini çok sert eleştirdi. Aynı zamanda EKİ Müessese yöneticileri ile Sendika yöneticileri arasında büyük gerginlikler oluştu.

25 Şubat 1959: Asgari Ücret Komisyonu’nun aldığı kararlar uygulanmayınca, düzenlediği

basın toplantısında, “Grev yasaktır, ama üretimi düşürmek yasak değildir” sözleri nedeniyle EKİ, Mehmet Alpdündar’ın işine son verdi. İşine son verilen 2’nci Başkan Alpdündar’ın bu konumu sendika yöneticisi olmasına engel değildi. Ama yasalar gereği sendika yöneticileri, sendikadan herhangi bir aylık alamıyorlardı. Bu durum karşısında işsiz kalan ve bir geliri olmayan 2’nci Başkan Mehmet Alpdündar’ın sendika yönetim kurulu kararıyla 100 lira maaşla profesyonel sendikacı olarak görevine devam etmesi sağlandı.

13 Şubat 1967: Başkanlıklarını Türkiye İşçi Partisi (TİP) üyelerinin yaptığı Maden-İş, Lastik-İş ve Basın-İş Sendikaları Türk-İş’ten ayrıldı. Gıda-İş ve Zonguldak’ta bağımsız örgütlü olan Türkiye Maden-İş Sendikası ile birleşip Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu’nu (DİSK) kurdular.

05 Şubat 1968: Üzülmez bölgesinde başlayan grev tüm havzaya yayıldı.