Türkiye İstatistik Kurumu’nun (TÜİK) eğitim, gelir ve yaşam koşulları gibi çok sayıda kriteri dikkate alarak hazırladığı sosyoekonomik analiz, ülkedeki refah dağılımındaki dengesizliği ortaya koydu. Araştırmaya göre Türkiye genelinde hane halklarının sadece yüzde 1,1’i “en yüksek refah” grubunda yer alıyor.
Çalışmada özellikle büyükşehir merkezleri ile kırsal bölgeler arasındaki farkın dikkat çekici boyutlara ulaştığı vurgulandı. Metropol ilçeler üst sıralarda yoğunlaşırken, nüfusu az ve kırsal yapısı baskın ilçeler listenin alt basamaklarında yer aldı.
Refahın zirvesinde üç ilçe
TÜİK verilerine göre Türkiye’nin sosyoekonomik seviyesi en yüksek ilçesi Ankara’nın Çankaya ilçesi oldu. Çankaya’yı İstanbul’un köklü ilçeleri Kadıköy ve Beşiktaş izledi. Bu ilçeler; eğitim düzeyi, hane halkı olanakları ve yaşam standartları açısından en yüksek puanları aldı.
Ancak bu tabloya rağmen, ülke genelinde yüksek refah seviyesine sahip hanelerin oranının oldukça sınırlı kalması dikkat çekti.
En düşük sosyoekonomik seviyeye sahip ilçeler
Araştırmada sosyoekonomik seviyesi en düşük ilçe Giresun’un Çamoluk ilçesi olarak belirlendi. Çamoluk’un yanı sıra listenin alt sıralarında yer alan ilçelerin büyük bölümünün kırsal ağırlıklı, sosyal imkânlara erişimi sınırlı ve gelir kaynakları kısıtlı bölgeler olduğu ifade edildi.
TÜİK verilerine göre sosyoekonomik seviyesi en düşük ilçeler şöyle sıralandı:
-
Giresun – Çamoluk
-
Konya – Derebucak
-
Sivas – Doğanşar
-
Kayseri – Felahiye
-
Sinop – Dikmen
-
Kastamonu – Pınarbaşı
-
Çankırı – Bayramören
Araştırma, Türkiye’de refahın belirli merkezlerde yoğunlaştığını, kırsal bölgelerde ise yaşam koşullarının ciddi biçimde geride kaldığını bir kez daha ortaya koydu.