Çaycuma Özel Eğitim Meslek Okulu son sınıf öğrencisi olan Burak ve annesinin verdiği bu zorlu ama bir o kadar da ilham verici mücadele, Anneler Günü'nde özel gereksinimli çocuk annelerinin yaşadığı duyguları ve gelecek kaygılarını gözler önüne seriyor.
Sağlık Sorunları Engelledi, Sanat Hayat Verdi
Oğlunun yüzmede çok yetenekli olmasına rağmen kalp rahatsızlığı sebebiyle bu sporu bırakmak zorunda kaldığını belirten anne Filiz Köktürk Özgül, onun için yeni bir kapı araladıklarını belirtti:
"Burak çok iyi bir sporcu olabilirdi, çok hızlı yüzüyordu fakat kalbindeki rahatsızlıktan dolayı devam edemedi. Biz de onun yerine müziğe, piyanoya yöneldik. Yetenekleri neyse o alanda gelişmesi için uğraşıyoruz. Yapamadıklarına değil, yapabildiklerine odaklanarak hayatı bir yerinden yakalamasını istiyoruz."
"İnsanların Dik Dik Bakması Çok Acıtıyor"
Toplumda karşılaştıkları en büyük engellerden birinin empati yoksunluğu olduğunu vurgulayan anne Özgül, çevredekilerin bakışlarından duyduğu rahatsızlığı şu sözlerle dile getirdi:
"Çocuğumuz dışarıda bir taşkınlık yaptığında veya farklı bir hareket sergilediğinde insanların gözlerini dikip bakması bizi çok yaralıyor. Kimse böyle olmayı istemez, bunu biz seçmedik. Ama oldu ve bu bize Allah'ın bir lütfu. Geç yaşta anne oldum, evladımı çok seviyorum. Özel bir çocuğa anne olmak dünyanın en güzel duygusu ama zorlukları da çok büyük."
Tüm Özel Annelerin Ortak Korkusu: "Bizden Sonra Ne Olacak?"
Geleceğe dair hissettiği en derin endişeyi de paylaşan acılı anne, tüm engelli ailelerinin ortak feryadını seslendirdi:
"En büyük sorunumuz şu: Biz evet şimdi hayattayız, peki bizden sonra bu çocuklara ne olacak? Sahipsiz mi kalacaklar? Bu düşünce bizi kahrediyor. Hayata zaten 1-0 yenik başlıyoruz. Bu yüzden Burak'ı her alanda hayata sarılmaya zorluyoruz ki bizden sonra da kendi ayakları üzerinde durabilsin. Lütfen herkes evladının kıymetini bilsin ve toplum olarak bizim gibi ailelere daha fazla empati göstersin."
