Bazı insanlar vardır; gidişleri sessiz olmaz. Ardında büyük bir boşluk, derin bir sızı bırakır.
Kilimli Belediyespor eski Kulüp Başkanı, Karadeniz Ereğli AHOS Otel Yönetim Kurulu Başkanı Engin Aygün’ün vefatı, herkes gibi beni de derinden sarstı.
Hatta “üzdü” demek yetmez.
Yüreğimin tam ortasına dokundu.
Biz ona çoğu zaman “Engin Baba”, kimi zaman da “Engin Başkan” derdik.
Çünkü o, sadece bir iş insanı ve yönetici değil; babaydı, ağabeydi, yol gösterendi.
Samimiyetimiz, Kilimli Belediyespor’un BAL’dan 3. Lig’e yükseldiği o tarihi yılda başladı.
O günden bugüne dostluğumuz hiç kopmadı. Adamlığı, dürüstlüğü, özellikle de fakirin yanında oluşu herkesin malumuydu.
Ben de onun iyiliğini gören, yüreğine dokunduğu insanlardan biriyim.
Zaman zaman arar, özellikle doğum günlerinde hâl hatır sorardım. “Baba” derdim bazen… “Başkanım” derdim.
O da aynı samimiyetle karşılık verirdi.
Bugün, yüreği bu kadar temiz ve güzel bir insanı kaybetmenin tarifsiz acısını yaşıyorum.
Çok erken gittin be Engin Baba.
Bu şehirde zaten az olan adam gibi adamların arasından bir yıldız daha kaydı.
Seni anlatmaya kalksak ne kelimeler yeter ne de defterler.
Ama bir sahne var ki, hafızamdan hiç silinmeyecek.
Kilimli Belediyespor’u 3. Lig’e çıkardığın o yıl.
Futbolcuların primlerini ödeyebilmek için lüks aracını sattığın gün. Bana dönüp,
“Habere gerek yok, her şey Kilimli ve Kilimli Belediyespor’umuz için” demiştin.
Ama ben yine de haber yapmıştım.
Gülerek kızdığın o an, bugün gözümün önünde capcanlı duruyor.
İşte sen buydun Engin Baba.
Kendini değil, şehrini düşünen;
Reklamı değil, emeği önemseyen;
Parayı değil, onuru büyüten bir adamdın.
Az sayıda adamın kaldığı bu şehirde, senin gibi bir değeri kaybetmenin hüznü gerçekten çok büyük.
Mekânın cennet olsun Engin Baba.
Toprak seni incitmesin Engin Başkanım.
Peygamber Efendimize komşu olasın yüreği güzel insan.
Sen hep kalplerde yaşayacaksın. ENGİN AYGÜN
