İklim değişikliği ülkemizde çok canlı ve diri tutuluyor.
Sıcağı sıcağına yapılan COP31 bunun en belirgin ve canlı örneği.
Tabii ki Paris İklim Anlaşması artık yürürlükte.
Ülkemiz de bunu kabul etti.
Birleşmiş Milletler ise çevre konusunda çok duyarlı.
Çok istekli ve arzulu.
Bunu görüyoruz.
Daha önce Brezilya’da yapılan çevreyle ilgili geniş çerçeveli programın ikincisi Türkiye’de yapıldı.
Hem de çok geniş katılımla.
Büyük ölçekli bir katılım vardı.
Sayın Cumhurbaşkanımız Recep Tayyip Erdoğan bizzat her detayla ilgilendi.
Bu projenin ülkemizde yapılmasını önemle istedi ve sıfır hatayla başarıldı.
Dünyanın birçok ülkesinden devlet başkanları ve üst düzey yöneticiler ülkemize akın akın geldi.
Antalya’da büyük zirve gerçekleşti.
COP 31 tesisleri gerçekten harikaydı.
Her gelen konuğun kıskandığı bir kongre merkezi olmuş.
Tabii ki bu başarıda birçok ismin hakkı var.
Emeği var.
Çevre ve Şehircilik, İklim Değişikliği Bakanımız Sayın Murat Kurum’u kutluyoruz.
COP31’in ülkemizde gerçekleşmesinin ana mimarlarından birisi de Sayın Cumhurbaşkanımızın çok değerli eşi, hanımefendi Sayın Emine Erdoğan’dır.
Hanımefendi çevreyle çok uzun zamandır hassasiyetle uğraşıyor.
Birçok etkinlikte yer alıyor.
Son olarak, atık plastik şişe ve cam mamullerin geri dönüşümünün hayata geçirilmesi, sağlanması çok önemliydi.
Ülkemiz artık atıkları hem değerlendiriyor hem de geri dönüşüm sağlıyor.
Bu proje de büyük ilgi görüyor.
Bazı aksaklıklar yok mu? Tabii ki var.
Bunlar da yakın zamanda giderilecektir.
COP31 olarak ülkemiz yine çok başarılı dünya ölçeğinde bir organizasyona imza attı.
Tebrik ediyor ve kutluyorum. Emeği geçenlere şükran duyuyorum.
Gelelim iklim değişikliğiyle ilgili tespitlerimize.
Zonguldak’a.
İklim değişikliğinde nereye gidiyoruz?
Enerjide nasıl yol alacağız?
Bir yandan enerji adına büyük hızla büyüyen ülkemiz, diğer yandan yenilenebilir enerji adına yol alıyor.
Güneş, rüzgâr, nükleer, HES ve barajlar diye adlandırabiliriz.
Bunları yenilenebilir ve çevreci olarak adlandırıyoruz.
Tabii ki termik santrallerle ilgili de ülkemizde pek çok tesis var.
Kömürle çalışanlar ise ülkemiz geneline yayılıyor.
Hem de birçok yerde.
Zonguldak, Manisa, Sivas, Muğla, Adana ve Kahramanmaraş başlıcaları diyebiliriz.
Bildiğim kadarıyla hâlâ ülkemizde kömürle çalışan termik santraller ülke elektriğinin %33’lük kısmını oluşturuyor.
Bunun da çok önemli olduğunu düşünüyorum.
Neye rağmen?
Yukarıda saydığım, birçok çeşitlilik arz eden yenilenebilir enerjiye rağmen.
Geçmiş adına bir örnek vereyim.
Yenilenebilir enerji olarak 1970’li yıllarda Keban Barajı ülkemiz elektriğinin %49’unu karşılıyormuş.
Bugün için ise Keban Barajı ülke elektriğinin % 2.8’ini karşılıyor.
Nereden nereye geldiğimizin en belirgin kanıtı bu durumdur.
Zonguldak olarak ENEN ENERJİ ve ÇATES ile ülke elektriğinin % 8’ini karşılıyoruz.
Bunu da çok büyük ve önemli bir rakam olarak görüyorum.
Zonguldak’ın bu üretimi, yeni kurulan Mersin Akkuyu nükleer santralinin üreteceği elektrikle eş değer.
Sadece bu örnek bile Zonguldak’ın genel durumunu gösteriyor.
Evet.
Paris İklim Anlaşması’nı ve sözleşmesini biz kabul ettik.
Amerika çıktı.
İngiltere çekimser diye biliyorum.
Almanya önce “sanayim” dedi.
COP31’e bile gelmedi.
Amerika gelmedi.
İngiltere gelmedi.
Fransa belirsiz.
Daha birçok bildiğimiz ülkeyi buraya yazabiliriz.
Tabii ki temsilcilerini ve üst düzey yöneticilerini göndermişlerdir.
Bunun yanında iki yüzün üstünde ülke geldi.
Bu da çok büyük bir başarıdır.
Tabii ki bir tarafta sanayinin yaşaması, diğer tarafta temiz çevre var.
İkisi bir arada nasıl olacak?
En azından minimum olmalı.
Tabii ki ülkemizde çevreye çok önem veriliyor.
Gelecek neslimizin sağlıklı yaşaması adına, çevreci bir ülke bırakmak adına elimizden geleni yapacağız.
Yapacağız ama ağır sanayimiz dâhil tüm kuruluşlarımızı da ayakta tutacağız.
İklim değişikliğiyle ilgili kendi adıma, “Zonguldak için ne olur?” sorusu aklıma geldi, geliyor.
Buna Karabük’ü ilave edebiliriz.
Bartın ise durumu biraz kurtarıyor; görüntüye hâkim.
Tabii ki Ereğli ilçemiz için de geçerli diyebiliriz.
Ereğli ilçemizde bazı kesimler il olalım derken sanayi odaklı yürümeyi unutuyorlar.
Ereğli ilçemizde ağır sanayimizi daha da büyütmeliyiz. Bu hedefle yol almalıyız.
Filyos ne olacak?
Filyos, ülkemizin cari açığını en aşağıya indirecek en büyük ‘’Enerji Üssü ve Endüstri merkezi ‘’ olacak, oluyor.
Tabii ki bu sayı artabilir.
İklim değişikliği kanununun getirdiği yaptırımlar bizden ne alacak?
Ne götürecek?
Zonguldak’a bakınca kömürle yatıyoruz, kalkıyoruz.
Kömürün geleceği ne olacak?
Birçok ülke kömürü bırakmadı.
Bırakmıyor.
Biz de bırakmayacağız.
Madem 180 yıllık bir mazimiz var, bu mazi devam etmeli.
Demir ve çelik devam etmeli.
Çeliği eriten tek kömür bizde.
Bunun adı da taş kömürüdür.
Termik santrallerimiz kömürle çalışıyor.
Bu da devam etmeli.
Zonguldak’ın kömürü, buna dayalı termik santrallerimiz ve demir-çelik sanayimiz ham maddemizi kullanmalı.
Yetmediği yerde ithal kömürle ham madde sağlanmalı.
Keşke biz tüm ham maddeyi verebilsek.
Keşke.
İklim değişikliği bir Zonguldaklı gazeteci olarak beni korkutmamalı.
Biliyorum ki TTK, kendi adıma, çevreye çok önem veren bir yapıda üretim yapıyor.
Zonguldak’ın derin topraklarının altından çıkarttığımız mücevherimiz, pırlanta taşımız: Taş kömürümüz.
Çıkartıyoruz ve ekonomiye kazandırıyoruz.
Katma değerler. Elektrik üretimleri.
Demir-çelik mamulleri. Üretiyoruz da üretiyoruz.
Ve tüm bu şirketlerimiz, ERDEMİR ve KARDEMİR, çevreye çok büyük yatırımlar yapıyorlar.
Hem de milyonlarca dolar. Ve hâlen devam eden çevre yatırımları var.
Bunu Ereğli ilçemizde (ERDEMİR), Karabük merkezde (KARDEMİR) görüyoruz.
Devamla, ÇATES ve EREN ENERJİ adına biliyorum ki çok yoğun çevre yatırımlarımız yapılıyor.
Sadece filtre adına çok yoğun çalışmaların aralıksız sürdürüldüğünü biliyoruz.
Bugün Zonguldak’taki termik santrallerimiz her yıl bakım ve revizyonlarını da eksiksiz yapıyorlar.
Kurumlarımızı savunmak adına değil, kurumlarımızın yaşama gösterdiği saygı adına yapılanları yazıyoruz.
İklim değişikliği bizleri korkutmamalı. Yaşamımız devam ediyor.
Zonguldak’taki kurumlarımıza sahip çıkalım.
Bölgemizdeki kurumları kucaklayalım.
Bu kurumlarımızın yanında olduğumuzu bilmelerini isteriz.
Bu anlamda yol alacağız.
Zonguldak iklim değişikliği kanununa tabii ki hazırlanacaktır.
AB’ ye ihracatımız artarak devam edecektir.
Bugün adına geçmişten bugüne tüm kurumlarımız hazırlıklarını yaptığı için bizler bu duruma hazırız.
Nazırız.
Zonguldak, iklim kanunu değişikliğiyle birlikte yaşamını ekonomik olarak sürdürecektir.
Bu büyüme kömürle, demir ve çelikle, termik santrallerle, Filyos sanayisiyle, enerji üssüyle, endüstri merkeziyle devam edecektir.
Limanlarımızdan kömür sevki ve ihracatı yapılacaktır.
Kömür tozundan imtina edemeyiz. İmtina edenleri de kamuoyu affetmez.
Biz ise hiç affetmeyiz. Sanayi odaklı limanlarımızdan hiç vazgeçmeyiz. Biline
Zonguldak olarak iklim değişikliği kanunundan çok daha güçlenerek çıkacağız.
Zaman en iyi ilaçtır.
Ve şu notu ekleyelim:
İklim değişikliğiyle çevremiz temiz, havamız güzel mesajları verilirken uçak yakıtını ne yapacağız?
Araçların egzoz dumanı ne olacak?
Uçak yakıtı tüm havayı zehirlemiyor mu?
Buna bir çare var mı? Yok diye biliyorum.
Günde havada dünya geneli kaç uçak dolaşıyor?
Hem de 24 saat.
Bildiğim kadarıyla 100 000- 130 000, 24 saatte ve aynı anda ise 10.000- 13.000, tahmini uçak havada dolaşıyor, seyrediyor.
Ne olursa olsun sıfır hava yapamayız.
Minimuma indirmemiz yeterli, diye düşünüyorum.
Komple sıfır hava dersek, o zaman bence iki yüz yıl geriye gitmemiz gerekir.
Zaman tüneli gerekebilir.
Sanayisiz bir ülke düşünülemez. Bizler sanayimizden vazgeçmeyiz.
Nasıl ki ihracatımız yakında beş yüz milyon, yarım milyar dolar rakamına kavuşacak, bu rakamlar sanayisiz olur mu?
Olmaz.
O zaman sanayi tüm dünyanın vazgeçilmezidir.
Bu dediğim Amerika için geçerli, Avrupa için geçerli, Çin için geçerli, Türkiye için de geçerli. Zonguldak, Karabük ve Ereğli ilçemiz için de geçerli.
İklim değişikliği kanununu elimizden geldiğince çevreye zarar vermeden uygulayalım.
Kömürle de devam edebildiğimiz kadar edelim.
Sıfır karbon nasıl sağlanacak?
Petrol ne olacak?
Ben de çok merak ediyorum.
Söyleyenleri de hayretle dinliyorum.
Şimdilik nokta.