Zonguldak bir kömür kongresi geçirdi.
Çok büyük bütçeli ve devasa ölçekli bir kongreydi.
Kömür.
Zonguldak adına her şey.
Geçmişten bugüne gelen 180 yıllık süreç.
Çok da kolay değil.
Batı Karadeniz bölgesi.
Zonguldak.
Batı Karadeniz bölgesinin başkenti.
Bu devasa şehir.
Siyasetin bir kısmının sığ bakış açısıyla önce Bartın sonra Karabük ile birlikte ortadan ikiye ayrıldı.
Karpuz misali parçalanmış.
Ve bir kısım siyasetçiler de bunu seyretmiş.
Tabii ki siyasetin bu kadar parçalanmayı seyretmesi kabul edilir değil.
Doksanlı yıllar Zonguldak’ın gerilediği yıllardı.
Küçüldüğü zamanlar. Herkes seyretmiş.
Kendimize de pay çıkaralım.
Maalesef yerel basın da seyretmiş.
Hepsi olmasa bile önemli bir kısmı sinema seyreder gibi seyretmiş.
Emanetçi bir bakış açısıyla yol almışlar.
Bunu neden söylüyoruz?
Vasıflı gazeteci sayısı çok azmış.
Onu anlıyorum.
Bugünkü güçlü durum yokmuş.
Doksanlı yıllarda başlayan süreç bugünlere gelmiş.
On iki vekil.
İki kısımlı Zonguldak.
Birinci bölge. İkinci bölge.
Sonra beş vekil sayısına düşme.
Nüfusun azalması.
Bir buçuk milyonluk Zonguldak, bugün 585 bin; Bartın ve Karabük de küçülmüş veya yerinde saymış.
Vekil sayısı toplamda on sayısına gerilemiş.
Bugün için dokuz olmuş.
Bu nereye gidiyor?
Nüfus toplamda 1.2 milyon sayısına gerilemiş.
Daha ne diyelim.
Resmen 300 bin kişi yok olmuş, başka yere göç etmiş.
Maalesef diyelim.
Devamla.
Kamu madenciliğinde elli binlik işçi sayısı eriye eriye sekiz bin sayıya düşmüş.
Bunla bile moral buluyoruz.
Tabii ki artık işçi alımı adına yaprak kımıldamaz.
Ne adına?
Teknoloji ile yol alınacak.
Bu kömür kongresi de teknolojinin olmazsa olmazını gösterdi.
Kömür kongresi adına bir tarafta madenciliğin devamı için uğraşıldı.
Diğer yanda sıfır karbon tartışıldı.
Kömür bitecek mi? Kapanacak mı?
Devamı var mı?
Yok mu?
Çevre kirlenmesi ne olacak?
O kadar çok soru var ki.
Hangi birini anlatalım.
Ve gelelim bugüne.
Kongrede önemli paneller gerçekleşti.
Hele ki üç yerel yönetici başkanın yer alması.
Bir de yaygın basından meslektaşımızın olması.
Tabii ki kömür demek; enerji demek.
Ağır sanayi demek. Her şey demek.
Soma Belediye Başkanı diyor ki:
Soma adına bizim alternatifimiz yok.
Kömür olmazsa olmaz.
Termik santral yaşama sebebimiz.
Bunlar olamazsa Soma iflas eder — sözlerini açık ve net söylüyor.
TKİ adına kömür üretiminden çekilmesi hataydı — sözlerini söylüyor.
Termik santral için Ekim ayının yedisinde ihale var.
O ihaleye tüm kent kenetlendi — sözlerini söylüyor.
Termik santral ile ısınıyoruz.
İşimiz oluyor.
Aşımız oluyor.
Kömürümüz harcanıyor.
Şu an için Soma koma bir durumda — sözlerini söylüyor.
Soma böyle iken Zonguldak ne durumda?
Bizler daha iyiyiz.
TTK çalışıyor.
Üretiyor.
Kamu madenciliği yaşamını devam ettiriyor.
Özel sektör madenciliği çalışıyor.
Termik santraller üretiyor.
Kömür hammaddesi kullanılıyor.
Bugün bizler adına iyi günler diyebiliriz.
Bu iyi günler devam etmeli.
Soma’da kamu madenciliği bitmiş.
Kamu termik santralleri özelleşmiş.
Ve başarısızlık gelmiş.
Bu kötü bir örnek olmuş.
Bizler işi daha sıkı tutalım.
Balıklama değil, işin ehilleriyle yol alalım.
Bugün olduğu gibi, yarın da olacağı gibi.
Evet.
Kömür kongresi ile kömürün devamı tescil edildi.
Kamu madenciliği devam etsin.
Teknoloji el alsın.
Bu da ne demek?
Artık iş kolu bedenen değil.
Teknolojik makinelerle yapılacak.
Bunun adımları atıldı, atılıyor.
Yarı ve tam mekanizasyon.
Buna ilaveten yeni kömür çıkarma teknolojilerinin yeraltında tüm pano ayaklarda uygulama adına hayata geçirilmesi.
Teknolojiye yatırım yapılacak.
Bedenen işçi çalışma hayatı sona erecek.
Kalifiye maden işçilerimiz olacak.
Bu durum tüm havzaya yayılacak.
Özel sektör uygularken, kamu madenciliğinde bu yayılarak devam edecek.
Bu gerçekler bizce kömür kongresine damga vurdu.
Gerçeklerden kaçınılmaz.
Teknolojiye ayak uyduramayan yok olur.
Biter.
Kimse bu zarara dayanamaz.
Süspansiyon bile iflas eder.
Bence. Sizce...
Kömür kongresi iyi oldu. Moral verdi. Güç verdi.
Zonguldak olduğu hatırlandı.
Bu konuda derin görüşlerimiz ve analiz yazılarımız olacak.
Şimdilik nokta.