Soru: Alaplı’da pudra kömür tesislerine gelen kömür gerçekten belgeli mi?
Cevap: Kağıt üzerinde evet. Gerçekte ise kömürün yolu oldukça “yaratıcı”. Çünkü ortada ne vergi levhası olan bir kömürcü var, ne de devlete tek kuruş vergi ödeyen bir tedarikçi. Ama ne hikmetse kömür bir şekilde “yasal ürün” oluveriyor.

Soru: Vergi levhası olmayan kömürcü bu işi nasıl yürütüyor?
Cevap: İşin sırrı, sahne önünde görünmeyen ama perde arkasında oldukça aktif olan aracılarda saklı. Özellikle üniversite bölgesinde lokanta işleten bir isim, kömür ticaretinde adeta görünmez bir kömürcü gibi çalışıyor. Resmi olarak lokantacı, gayriresmi olarak kömür organizatörü.

Soru: Lokantacı kömür işinde ne yapıyor? Yemek menüsüne kömür mü ekledi?
Cevap: Hayır, ama menü oldukça zengin. İddiaya göre kaçak ocaklardan çıkan kömür önce bu lokantacı aracılığıyla toplanıyor. Vergi levhası yok, fatura yok, kayıt yok. Ama organizasyon kusursuz. Kömür yıkama tesislerine gönderiliyor, temizleniyor, hazırlanıyor. Yani kömür yıkanıyor, ama işin kendisi yine temizlenemiyor.

Soru: Peki sonra ne oluyor?
Cevap: Bu “vergisiz kömür”, Alaplı’daki pudra tesislerine faturasız şekilde ulaşıyor. Resmiyette yok, gerçekte var. Sistemin en sevdiği kömür türü de bu zaten: Vergisiz, kayıtsız, sorumsuz.

Soru: Fatura olmadan bu iş nasıl yürüyor?
Cevap: Merak etmeyin, sistem çözüm üretmiş. Naylon faturacılar devreye giriyor. %4 komisyonla geçmiş yeniden yazılıyor. Bir anda vergi ödemeyen kömürcü ortadan kayboluyor, yerine kağıt üzerinde tertemiz bir tedarikçi doğuyor.

Soru: Bu sistemden kimler kazanıyor?
Cevap: Vergi ödemeyen kömürcü kazanıyor. Aracılık yapan lokantacı kazanıyor. Naylon faturacı kazanıyor. Pudra tesisi kazanıyor. Servetler büyüyor. Kaybeden mi? Her zamanki gibi devlet, dürüst esnaf ve alın teriyle çalışan insanlar.

Soru: Bu düzenin en ironik tarafı ne?
Cevap: Bir lokantacının vergi ödemeden kömür ticaretinin merkezine oturabilmesi. Bir kömürcünün vergi levhası olmadan tonlarca kömür satabilmesi. Ve tüm bunların sonunda bazı isimlerin servetine servet katarken kimsenin hiçbir şey görmemesi.

Soru: Son soru: Bu iş gerçekten kömür ticareti mi, yoksa kayıt dışının profesyonel organizasyonu mu?
Cevap: Görünen o ki burada öğütülen sadece kömür değil. Devletin hakkı, sistemin güveni ve insanların vicdanı da pudra haline getirilmiş durumda.