Soru: Alaplı’da pudra kömür tesislerine gelen kömür gerçekten belgeli mi?
Cevap: Kağıt üzerinde evet. Gerçekte ise kömürün yolu oldukça “yaratıcı”. Çünkü ortada ne vergi levhası olan bir kömürcü var, ne de devlete tek kuruş vergi ödeyen bir tedarikçi. Ama ne hikmetse kömür bir şekilde “yasal ürün” oluveriyor
Soru: Peki sonra ne oluyor?
Cevap: Bu “vergisiz kömür”, Alaplı’daki pudra tesislerine faturasız şekilde ulaşıyor. Resmiyette yok, gerçekte var. Sistemin en sevdiği kömür türü de bu zaten: Vergisiz, kayıtsız, sorumsuz.
Soru: Fatura olmadan bu iş nasıl yürüyor?
Cevap: Merak etmeyin, sistem çözüm üretmiş. Naylon faturacılar devreye giriyor. %4 komisyonla geçmiş yeniden yazılıyor. Bir anda vergi ödemeyen kömürcü ortadan kayboluyor, yerine kağıt üzerinde tertemiz bir tedarikçi doğuyor.
Soru: Bu sistemden kimler kazanıyor?
Cevap: Vergi ödemeyen kömürcü kazanıyor.Naylon faturacı kazanıyor. Pudra tesisi kazanıyor. Servetler büyüyor. Kaybeden mi? Her zamanki gibi devlet, dürüst esnaf ve alın teriyle çalışan insanlar.
Soru: Bu düzenin en ironik tarafı ne?
Cevap: Bir kömürcünün vergi levhası olmadan tonlarca kömür satabilmesi. Ve tüm bunların sonunda bazı isimlerin servetine servet katarken kimsenin hiçbir şey görmemesi.
Soru: Son soru: Bu iş gerçekten kömür ticareti mi, yoksa kayıt dışının profesyonel organizasyonu mu?
Cevap: Görünen o ki burada öğütülen sadece kömür değil. Devletin hakkı, sistemin güveni ve insanların vicdanı da pudra haline getirilmiş durumda.
