Zonguldak şehrinden uzun süreli olarak ilk kez 1997 yılında Üniversite okumak için ayrılmıştım. Zonguldakspor oldukça travmatik bir sezon sonucu play-off’larda cezalı oyuncu oynattığı için Süper Lige çıkamamıştı. Ankara kilometre olarak çok uzakta olmasa da henüz 18 yaşında olduğum için gurbet sayılırdı.
Sonraki yıllarda Şemsi Denizer başkan transfer üzerine transfer yapmış ama 10 yıllık Süper Lig hasretini dindirememişti. Orhan Yücel başkan olmuş eski milli futbolcumuz İsa Ertürk takımın başına gelmişti ama Süper Lige çıkmasını beklediğimiz gurbette kırmızı lacivert marşlar söylediğimiz Zonguldaksporumuz 3.Lige düşmüştü. Hem de nerede biliyor musunuz? Ankara’da Keçiören Aktepe Stadı’nda gözlerimizin önünde Ankaraspor’a 3-2 kaybederek. Hatta yıllar sonra bir başka gurbet maceramda tanıştığımız çok kıymetli Abim Aykut Okan’ın golüyle öne geçmemize rağmen.
Bu 3.Lige ikinci düşüşümüzdü ama içimdeki sevgi gram düşmüyordu. Gurbette insan daha fazla seviyormuş. Ankara’da okuyor ama hafta sonlarımı Zonguldakspor nerede ise orada geçiriyordum. Ama o zamanlar bir organizasyon mevcut değildi. Kendi imkanlarımla münferit olarak maçlara gidiyor hemen her maçta yeni Zonguldakspor sevdalıları ile tanışıyordum.
Milenyum ile birlikte takıma bir hava gelmişti. Bülent Uygunlar, Hakan Çobanoğlular, Kilimliye gidenler gelenler derken memleketime döndüğüm 2002 yılında Zonguldakspor yeniden 2.Ligdeydi. Geçen onca yıl neticesinde Zonguldakspor hiç Süper Lig hayali kuramadı hatta amatör kümede mücadele etti. Kapandı, ismi değişti, tarihe karıştı.
Günümüzde Zonguldakspor FK aynı renkler ve aynı arma ile şehrimizi temsil ediyor. Ben yine gurbetteyim ama şehrimin makus talihi nedeniyle bu sefer oldukça kalabalık bir kitle ile birlikteyim. Ortada önemli bir organizasyon yapısı var. Ankara, Sakarya, Kocaeli, Bursa ve İstanbul şehirleri ağırlıkta olmak üzere binlerce insan Gurbetçi Elmaslar adı altında Zonguldakspor ile mutlu olmayı istiyor. Takımın kampına katılıyor, kilometre gözetmeksizin maçlarına gidiyor, imkanları ölçüsünde takıma maddi destekte bulunuyor. Bu destek çok daha fazla olabilir. Yönetimin içinde temsilcisi olur ve takım başarı elde ederse gurbetteki binlerce elmas takıma daha çok sahip çıkar hatta daha çok destek verir. İçlerinde çok kıymetli insanlar var. Dönem dönem bir araya geldiğimizde saatlerce konuşulan tek konu Zonguldak ve şehrin gözbebeği Zonguldakspor takımı oluyor.
Gurbetten sevmek zordur. Özveri ister. Zaman ister. Emek ister. Maddiyat ister. Bu insanlar buna hazırlar. Zonguldakspor’da bu sene yaptığı transferler ile yeniden 2.Lige yükselmeye hazır. Gelin şehrimizin takımına hep birlikte destek olalım. Cebeci’yi, Çanakkale’yi yeniden yaşayalım…
