Aşk dünyayı yönetmez; fakat iki insanın dünyasını tamamen değiştirebilir.
-Alper Sezer.
Bu aforizmam ile, aşkın makro (genel/toplumsal) ölçekteki etkisizliği ile mikro (bireysel) ölçekteki muazzam gücü arasındaki tezatı çok net bir şekilde ortaya koymak istedim.
Düşüncemi birkaç katmanda açmaya çalışayım:
Dünya dediğimiz devasa çark; ekonomiler, siyaset, yasalar, sınırlar ve bürokrasiyle döner. Aşkın, bu rasyonel ve çoğu zaman acımasız sistemleri kökten değiştirecek ya da küresel düzeni tek başına yönetecek bir mekanizması yoktur. Savaşları durdurmaz, piyasaları hizaya getirmez. Bu yönüyle söylediğim bu söz, realist bir zemine basıyor: "Aşk, dış dünyanın nesnel gerçekliğini değiştirmez."
Ancak iş "iki insanın dünyası"na geldiğinde, o devasa küresel sistem anlamını yitirir. Çünkü her insan, kendi algısı, duyguları ve anıları kadar bir dünyaya sahiptir. İki kişi birbirine bağlandığında, dışarıdaki dünyanın kurallarından bağımsız, yepyeni bir ortak evren kurarlar.
Yağmurlu ve soğuk bir gün, dışarıdaki herkes için sadece "kötü hava" iken, o iki insan için unutulmaz bir anıya dönüşebilir.
Sıradan bir sokak, bir yürüyüşle dünyanın en anlamlı rotası haline gelebilir.
Aşk, insanın öncelik sıralamasını altüst eder. Dünyayı yöneten hırslar (para, güç, statü), iki insanın kurduğu o küçük odada gücünü kaybeder. İnsan, bencilce kurguladığı kendi bireysel dünyasından çıkıp, "biz" merkezli yeni bir gerçekliğe adım atar. Bu da bireyin hayata bakışını, acılara göğüs germe motivasyonunu ve mutluluk tanımını tamamen değiştirir.
Özetle; Aşk, haritalardaki sınırları değiştirecek kadar büyük bir siyasi güç değildir; ama iki insanın birbirine bakışındaki o görünmez sınırları kaldırarak, onların paylaştığı varoluşu baştan aşağı yeniden yazar.
Küresel ölçekte bir hiç gibi görünürken, bireysel ölçekte bir "her şey"e dönüşür.
