İnsan, hayatın bir koşuşturma olduğunu; bu koşuşturmada ayakta kalmanın tek yolunun çabalamaktan ve üretmekten geçtiğini unutmamalıdır.
Bu aforizmamda, insan hayatının temel dinamiği ve bu dinamik içinde bireyin varlığını sürdürebilmesinin yöntemi üzerine iki temel düşünce öne sürdüm.
Hayat durağan değildir; sürekli bir hareket, mücadele, sorumluluklar ve zamanla yarış halidir. İnsan bu temponun dışında kalamaz; hayatın doğasını kabul ederek bu akışa uyum sağlamak zorundadır.
Bu hızlı tempo içinde savrulmamak, pes etmemek ve varlığını anlamlı bir şekilde sürdürebilmek yalnızca pasif kalmayıp harekete geçmekle mümkündür.
Çaba göstermek, zorluklar karşısında pes etmemeyi ve gayret etmeyi;
üretmek ise hem maddi hem de manevi anlamda ortaya değer koymayı (düşünmek, çalışmak, eser vermek, faydalı olmak) temsil eder.
Son kertede; aforizmam, insanın hayat mücadelesinde pasif bir izleyici olmak yerine, gayret gösterip değer üreterek aktif bir rol üstlenmesi gerektiğini; aksi takdirde hayatın süratli temposu içinde kaybolup gideceğini vurgulamaktadır.
